De leading influencer in de klassieke muziek

Hij werd uitgeroepen tot The Hottest Violinist Alive op Buzzfeed, staat op de Forbes 30-under-30-lijst, deed een fotoshoot voor Vogue Magazine en wordt ondersteund door Giorgio Armani. Supertalent Ray Chen (29), die als baby met zijn ouders en zus vanuit Taiwan naar Australië emigreerde om de culturele revolutie in China te ontvluchten, is always smiling. Hij is jong, slim en ondernemend. Met een bombardement aan serieuze en komische posts, waarin zijn Stradivarius uit 1715 de hoofdrol speelt, laat hij zijn meer dan 100.000 volgers op Facebook en Instagram weten dat hij bestaat. Sterker nog, dat hij als duivelskunstenaar op de viool een wereldster is.

Wenneke Savenije

Het begon allemaal toen Chen als jongetje van drie zijn speelgoedgitaar onder zijn kin duwde en met een eetstokje deed alsof hij er viool op speelde. Zijn ouders kochten een echt viooltje en stuurden hem naar een Suzuki-klasje. ‘Ik vond het geweldig. Zoveel kinderen bij elkaar, die allemaal hetzelfde speelden. De Suzukimethode krijgt veel kritiek, omdat kinderen er vaak gedrild worden als soldaatjes. Maar onze leraar was anders. Hij leerde ons elk stuk fris te benaderen, zodat studeren een spannend avontuur werd waaraan je veel kon beleven. Dankzij hem speelde ik op mijn vijfde al het Vioolconcert van Mendelssohn!’


Drie jaar later werd Chen met 500 kinderen uitgenodigd om op de openingsceremonie van de Olympische Winterspelen in Japan te spelen. ‘Er was ook een ontmoeting met Dr. Suzuki gepland. Het werd één groot feest. De muziek, Japan, het reizen, zelfs de vliegtuigmaaltijd vond ik geweldig. Toen wist ik dat ik later van mijn hobby mijn beroep wilde maken. Als violist de wereld rondreizen en overal als een vip ontvangen worden, dat zag ik wel zitten.’


‘Als violist de wereld rondreizen en overal als een vip ontvangen worden, dat zag ik wel zitten.’


Chen werd fanatiek, behaalde in Sydney op zijn elfde het diploma Uitvoerend Musicus met onderscheiding, won diverse prijzen en studeerde verder bij Aaron Rosand aan het Curtis Institute in Philadelphia, waar hij nog altijd woont. Toen hij in 2008 het Yehudi Menuhin Concours en in 2009 ook het Koningin Elisabeth Concours won, vlogen wereldwijd alle deuren open. ‘Dat was een life-changing experience’, zegt Chen, die daarna nooit meer aan een concours heeft meegedaan. ‘Muziek is geen tennis, het gaat niet over winnen. Concoursen zijn goed om de aandacht te trekken en om jezelf doelen te leren stellen. Je steekt zoveel op van de voorbereiding, het repertoire dat je moet instuderen, de zenuwen als je op moet, dat het altijd de moeite waard is om mee te doen. Als je dan óók nog wint, is dat een bonus. Maar het langetermijndoel is voor mij: mezelf ontwikkelen tot een groot musicus.’


Stravinsky en Tartini

Op internet staan talloze video’s waarin Chen laat zien hoe geniaal hij dat aanpakt. Op zijn website vind je schitterende opnames van hemzelf, waaronder Tartini’s beruchte Duivelstrillersonate en Stravinsky’s ‘barokke’ Suite Italienne, die hij met Amsterdam Sinfonietta gaat spelen. Automatisch word je doorgelinkt naar streamings op Spotify of YouTube, want beide stukken heeft Chen ook op cd gezet. De violist verheugt zich op de tournee met Amsterdam Sinfonietta, waarmee hij van 13 tot 19 februari door Nederland trekt.


‘Het wordt mijn debuut bij Amsterdam Sinfonietta en ik speel ook voor het eerst in het Muziekgebouw in Amsterdam. Het leek me leuk om nu eens iets anders te doen dan Introduction & Rondo Capriccioso van Saint-Saëns of Ravels Tzigane, werken die voor de hand liggen als je met een ensemble optreedt. Bijzonder aan Amsterdam Sinfonietta is dat ze veel nieuwe strijkorkestbewerkingen laten maken van bestaande stukken. Zo kwamen we uit bij Tartini en Stravinsky: twee van mijn favoriete stukken, die ik normaal gesproken alleen met piano uitvoer. Ik vind het heel bijzonder om beide werken nu eens met orkest te kunnen spelen.’


‘Tartini en Stravinsky: twee van mijn favoriete stukken, die ik normaal gesproken alleen met piano uitvoer. Ik vind het bijzonder om beide werken nu eens met orkest te kunnen spelen.’


Stravinsky vormde de Suite Italienne uit omgeschreven delen van zijn eigen ballet Pulcinella, iets wat Chen meeneemt bij zijn interpretatie van het werk. ‘Tijdens Stravinsky’s muziek zie ik Pulcinella, Pimpinella en hun dansende vrienden als het ware aan mijn geestesoog voorbij springen.’ En de Duivelstrillersonate van Tartini vraagt niet alleen om een ‘duivelse’ virtuositeit, maar vooral ook om een feilloze intonatie, soepele stokvoering, integere muzikaliteit en genuanceerde toonvorming. Chen: ‘De violisten die ik het meest bewonder hebben het stuk allemaal wel eens opgenomen. Voor mij is deze Tartini-sonate dan ook een soort artistieke toetssteen: klinkt mijn Tartini wel net zo persoonlijk, virtuoos en verfijnd als de Tartini van mijn grote idolen?’


Golden Age

Op Facebook post Chen al tien jaar hilarische self-made video’s uit het leven van een violist en sinds kort ook regelmatig ‘masterclasses’, waarin hij bijvoorbeeld in slechts 1.25 minuut uitlegt hoe je opstreek-staccato kan leren. ‘Mensen vragen me vaak hoeveel ik studeer. Luie types hopen dan op drie uur per dag en serieuze types verwachten acht uur per dag. Maar de kunst is je intelligentie te gebruiken en precies zoveel te studeren als waar een stuk om vraagt. Dat soort dingen probeer ik in mijn video’s uit te leggen.’


Ontroerend is dat Chen, als geslaagde influencer uit de wereld van de klassieke muziek, ook de diepte in probeert te gaan. ‘Muziek is méér dan een feestje. Muziek geeft uiting aan alle emoties, ook aan alles wat niet in woorden te vatten is. Muziek staat symbool voor het hele leven.’ Vanuit Japan postte Chen onlangs een video waarin hij zich verontschuldigt dat hij al twee maanden lang niets van zich liet horen: ‘Hi guys! Ik speel hier vanavond in mijn eentje de Sonata’s en Partita’s van Bach en daar ben ik best nerveus voor. Ik had tijd nodig om me voor te bereiden op de hoge technische eisen en de diepgang van deze muziek. Jullie zien me weer terug als ik de Mount Everest van het vioolspel heb beklommen!’


Onder de titel Musical Heroes startte Chen onlangs een nieuw videoproject, waarin hij zijn aanhang met veel fantasie en positieve energie probeert te verleiden tot de kleurrijke wereld van de klassieke muziek. Zijn nieuwste album doopte hij met artistieke handelsgeest, violistische trots en pedagogische wijsheid The Golden Age, want Chen is een bewonderaar van de historische opnames van 20 e eeuwse violisten als Kreisler, Heifetz en Milstein. Dat is goed te horen aan zijn eigen vioolspel, waarvan muzikale puurheid, virtuoos raffinement, stijlvolle elegantie en een verfijnde sound de hoofdkenmerken zijn. Maar één Golden-Ageviolist speelt volgens Chen mooier dan alle anderen: ‘David Oistrach! Ken je zijn live video van Debussy’s Clair de Lune op YouTube? Oh my God, als ik dat hoor dan ben ik in de hemel.’


13 - 19 feb: ‘Duivelskunstenaar Ray Chen’. Klik hier voor info en kaarten.

Deel deze pagina
     

Wat zijn de voordelen van series?

  • ruime seriekorting
  • 10% extra Vriendenkorting
  • vrije-keuze-serie in Amsterdam, korting vanaf 3 concerten
  • vanaf 6 concerten gratis cd naar keuze
 

Amsterdam Sinfonietta maakt gebruik van Cookies ter verbetering van onze website. Maakt u verder gebruik van onze website dan gaat u hiermee akkoord.
Meer informatie

Ok